FISCALE
|
18 Juni 2005. |
Levensloopregeling.
Het kan voorkomen dat een werknemer tijdens bepaalde fasen in z'n leven niet of minder zou willen werken. Bijvoorbeeld in verband met de geboorte van een kind of voor de verzorging van een ziek familielid. Een aansprekend voorbeeld is het sabbatical; een tijdje totaal andere dingen doen om jezelf weer op te laden voor de toekomst. Het zou mooi zijn als je daarvoor kon sparen door per week een paar uur extra te werken of loon opzij te leggen. In een notedop is dat de kern van de levensloopregeling waar tegenwoordig zoveel over te doen is.
Kabinet Balkenende II heeft hoog ingezet op deze regeling. De bedoeling is om collectieve VUT- en prepensioenregelingen te vervangen door individuele levensloopregelingen. Bij de voorgestelde levensloopregeling heeft iedere werknemer de vrijheid er al dan niet gebruik van te maken. De kosten komen niet ten laste van de collectiviteit, maar ten laste van de betrokken werknemer zelf, die ervoor moet sparen. De werknemer is niet afhankelijk van de vraag of zijn werkgever toevallig een regeling heeft getroffen; de nieuwe regeling wordt een wettelijk afdwingbaar recht voor iedere werknemer.
Sparen kan in geld of in tijd. Bij geldsparen wordt van het brutoloon van de werknemer een bedrag ingehouden dat op een rekening wordt gestort. Bij tijdsparen spaart de werknemer vrije dagen. De werknemer heeft het recht om het gespaarde geld of de gespaarde tijd later te gebruiken om met onbetaald verlof te gaan.
Volgens het liggende voorstel kan er jaarlijks maximaal 12 procent worden gespaard van het bruto loon dat in dat jaar wordt verdiend. Wie tijdens zijn verlof genoegen neemt met 72% van zijn inkomen, kan na 6 jaar sparen één heel jaar verlof financieren. De rekensom is als volgt: 6 x 12% = 72%. Het saldo mag ook gebruik worden om eerder te stoppen met werken.
Over het gespaarde geld of de gespaarde tijd hoeft nu geen belasting betaald te worden. De belasting betaal je pas bij het opnemen van het verlof. De fiscus mist dus opbrengst. Daarom worden er in de voorgestelde regeling allerlei randvoorwaarden gesteld. Over de inleg op de levensloopregeling zijn wel werknemerspremies verschuldigd. Hierdoor kunnen de uitkeringen vrij van werknemerspremies worden ontvangen.
De vakbonden hebben problemen met het opgeven van VUT en prepensioen. Zij hebben liever collectieve regelingen dan individuele regelingen. Politiek ligt de levensloopregeling gevoelig. Het dan ook de vraag of het kabinet de plannen staande kan houden. Het achterliggende verhaal is sympathiek. Maar de praktijk is harder dan de leer.
Peer van Bakel
