Werkkleding: hoe groot moet het logo zijn? Bankmedewerkers, vertegenwoordigers, accountants etc. moeten representatief gekleed zijn. Bij thuiskomst wordt de minder gemakkelijk zittende werkkleding verruild voor vrije tijdkleding. Al was het alleen maar om te voorkomen dat het nette pak na een spuuguitbarsting van de kleine spruit alwÈÈr naar de stomerij moet. Met alle kosten van dien! Een representatieve outfit kan nogal wat extra kosten met zich meebrengen. Werknemers hebben het gevoel dat zij die kosten specifiek voor de dienstbetrekking maken en dat ze daarom eigenlijk (onbelast) door de werkgever vergoed zouden moeten worden. De algemene regel is echter dat kleding voor rekening komt van de werknemer. Alleen specifieke werkkleding komt voor onbelaste vergoeding in aanmerking. De fiscus stelt hieraan strenge eisen. Kleding geldt fiscaal slechts als werkkleding als het uitsluitend of nagenoeg uitsluitend geschikt is om tijdens het werk te worden gedragen of is voorzien van een logo met een oppervlakte van 70 cm2 of meer. Om u een idee te geven van deze eis, kunt u denken aan een omvang van 10 bij 7 centimer; iets groter dan een pakje sigaretten. De overall van een magazijnmedewerker of bouwvakker is werkkleding. Zo ook het zwarte pak van een begrafenisondernemer. Maar het zwarte pak van een zakenman is gewone kleding. Het hangt er dus vanaf! Uniformen zijn in principe werkkleding. Witte blouses en zwarte broeken, zoals veel door horeca-personeel gedragen, zijn alleen werkkleding als hierop het logo van het bedrijf is gedrukt of in de stof geweven. Uit een besluit van het Ministerie van FinanciÎn blijkt dat gewone kleding vrij kan worden verstrekt of vergoed als deze uitsluitend tijdens de bedrijfsuren wordt gedragen en na afloop van de werkdag op het bedrijf blijft. Een transportonderneming had een vergoeding gegeven voor gewone kleding van haar chauffeurs met het argument dat de kleding vanwege de beroepsuitoefening aan snelle slijtage onderhevig was. De belastingrechter wees dit echter af. De kleding kon immers ook buiten werktijd worden gedragen. Als de werkgever gewone kleding toch onbelast wil verstrekken of vergoeden, ontkomt hij er niet aan dat de kleding na werktijd op de werkplek blijft. Daarvoor zullen dan speciale garderobevoorzieningen zoals lockers moeten worden aangebracht. Uiteraard kan de werkgever werkkleding op zijn kosten laten reinigen. Tijdelijke uitzending naar het buitenland, wat gebeurt er fiscaal met de woning? Het komt nogal eens voor dat werknemers tijdelijk in het buitenland gaan werken en daar ook tijdelijk gaan wonen. De eigen woning in Nederland kan dan worden verhuurd of leeg worden aangehouden. Dit kan belangrijke fiscale gevolgen hebben. Normaal gesproken gaat de woning bij verhuur aan derden over naar box 3; het wordt een beleggingsobject. Dit betekent dat hypotheekrenteaftrek niet meer kan plaatsvinden. Bij tijdelijke verhuur blijft in fiscale zin in principe sprake van een eigen woning. Volgens het Ministerie van FinanciÎn geldt dit echter niet als het hoofdverblijf (tijdelijk) wordt verplaatst, zoals in de situatie die hier aan de orde is. Dit betekent dat men als buitenlands belastingplichtige belast wordt voor 4% van de waarde van de Nederlandse woning minus het bedrag van de daarop rustende hypotheekschuld. Dit tegen een IB-tarief van 30% (1,2%). Als de woning niet wordt verhuurd maar leeg wordt aangehouden, kan men voor de eigenwoningregeling opteren. Er geldt dan een verhoogd eigenwoningforfait (1,3% in plaats van 0,8%), terwijl de hypotheekrente gewoon aftrekbaar blijft. Deze regeling geldt overigens weer niet als de belastingbetaler in het buitenland over een eigen woning komt te beschikken. Gezien de tijdelijkheid van de uitzending lijkt dit overigens ook niet waarschijnlijk. Als het gezin in de woning achterblijft, zal de werknemer geacht worden zijn fiscale woonplaats in Nederland te behouden. De fiscale status van de eigen woning verandert dan niet. Omdat in deze situatie, en in die van de voorgaande alinea, het arbeidsinkomen feitelijk in het buitenland belast zal zijn, zal de aftrek van hypotheekrente niet of weinig profijtelijk zijn. Bij de buitenlandse fiscus kan men met de Nederlandse hypotheekrente immers weinig beginnen. Bij (tijdelijke) uitzending naar het buitenland ontstaat een tamelijk complexe fiscale situatie. Dit betreft niet alleen de eigen woning. Men zal vermoedelijk ook met belastbaarheid in buitenland te maken krijgen. Het is dan ook altijd raadzaam om deskundig fiscaal advies in te winnen om vervelende verrassingen achteraf te voorkomen. |
Alles over Prinjesdag 2003 en de Miljoenennota 2004 De volledige tekst van de Miljoenennota 2004 en de Rijksbegroting treft u hier aan. Voorts de belangrijkste cijfers en de persconferenties. Ministerraad stemt in met afschaffing vervolguitkering WW voor werknemers die op of na 11 augustus 2003 werklooos worden De ministerraad heeft ingestemd met een wetsvoorstel waarin het recht op de zogeheten vervolguitkering, de uitkering die volgt op de WW-uitkering, komt te vervallen voor werknemers die op of na 11 augustus 2003 werkloos worden. Met de maatregel wil het kabinet werkhervatting stimuleren en de WW-lasten terugdringen. Werknemers die werkloos worden, hebben - afhankelijk van de duur van hun arbeidsverleden - minimaal zes maanden tot maximaal vijf jaar recht op een uitkering van 70 procent van hun loon. Bij voortdurende werkloosheid kunnen zij in de huidige situatie nog twee jaar in aanmerking komen voor een vervolguitkering van maximaal 70 procent van het minimumloon. Het wetsvoorstel maakt verder een einde aan de uitzonderingspositie van werknemers die 57,5 jaar en ouder zijn als ze werkloos worden. Momenteel heeft deze groep recht op een vervolguitkering van maximaal 3,5 jaar, een regeling die ooit bedoeld was om de periode tot aan het pensioen te overbruggen. Het beleid is er de laatste jaren echter op gericht om ouderen juist aan de slag te helpen en te houden. Zo moeten oudere WW-gerechtigden vanaf 2004 weer solliciteren en gaan werkgevers bij ontslag van oudere werknemers meebetalen aan hun WW-lasten. Wijziging percentage heffingsrente en invorderingsrente voor vierde kwartaal 2003 Het percentage heffingsrente en invorderingsrente is voor het vierde kwartaal 2003 vastgesteld op 2%. In het derde kwartaal van 2003 bedroeg dit percentage nog 2,5%. Deze regeling treedt in werking met ingang van 1 oktober 2003. EÈn loondefinitie voor UWV en Belastingdienst Het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV) en de Belastingdienst gaan in de toekomst dezelfde definitie voor loon gebruiken. Dit komt omdat het loon waarover loonbelasting is verschuldigd als basis gaat dienen voor het heffen van de premies voor de sociale verzekeringen. Dit is het gevolg van een wijziging van het Wetsvoorstel administratieve lastenverlichting en vereenvoudiging in socialeverzekeringswetten (Walvis), die minister De Geus van Sociale Zaken en Werkgelegenheid naar de Tweede Kamer heeft gestuurd. De wijziging betekent een extra vermindering van de administratieve lasten voor werkgevers van 10 miljoen euro per jaar. Het wetsvoorstel Walvis, dat vorig jaar werd ingediend bij de Tweede Kamer, introduceert ÈÈn loonbegrip dat als basis dient voor het heffen van de sociale premies Èn het verstrekken van sociale zekerheidsuitkeringen zoals de WW en de WAO. Door het wijzigingsvoorstel wordt dit loonbegrip gebaseerd op het fiscale loonbegrip, oftewel het loon waarover loonbelasting moet worden betaald. De aanpassing betekent een nog verdere vereenvoudiging voor werkgevers. Electronische diensten en BTW-aangifte De Raad van de Europese Unie heeft in 2002 een BTW-richtlijn vastgesteld met daarin een regeling voor de heffing van omzetbelasting over elektronische diensten. Deze regeling houdt in dat geleverde elektronische diensten met ingang van 1 juli 2003 worden belast in het land waar de dienst wordt afgenomen. Dit heeft gevolgen voor aanbieders van elektronische diensten uit zowel EU-landen als niet-EU-landen. Regelmatig woon-werkverkeer en de autkostenfictie Vanuit de praktijk zijn vragen gesteld over de toepassing van de autokostenfictie met ingang van 1 januari 2002, mede omdat het "regelmatig woon-werkverkeer" deels meetelt als privÈ-gebruik (als de reisafstand -enkele reis- niet meer bedraagt dan 10 kilometer of voorzover de reisafstand meer bedraagt dan 30 kilometer) in combinatie met de zgn. ingroeiregeling. Op basis van de ingroeiregeling telt in 2002 Èn 2003 slechts 1/3-deel van het regelmatig woon-werkverkeer, en maximaal 5.500 km, mee als privÈ-gebruik.
|
|
Disclaimer Hoewel bij het samenstellen van de inhoud van deze e-mail nieuwsbrief de uiterste zorg is nagestreefd, sluiten de samenstellers van deze e-mail nieuwsbrief iedere aansprakelijkheid uit voor onjuistheden, onvolledigheden en eventuele gevolgen van het handelen op grond van informatie die op via deze e-mail nieuwsbrief beschikbaar is. |
|