De laatste jaren heeft de regering flink aan de fiscale bijtelling voor de auto van de zaak gesleuteld. Men wilde een fiscale rem op het privé-gebruik van de leaseauto. Dit gold zowel voor het gewone privé-gebruik als het gebruik voor woon-werkverkeer. Bij veel woon-werkverkeer werden de daarvoor afgelegde kilometers sinds 1 januari 2001 geheel of gedeeltelijk als privé-gebruik aangemerkt. Hierdoor werd de berijder van een auto van de zaak geconfronteerd met een hogere bijtelling. De regeling was nogal ingewikkeld.

Met ingang van 2001 is ook de bestelauto onder de bijtelling gebracht. Na luide protesten uit het bedrijfsleven is de regeling verzacht. Maar de regeling bleek te ingewikkeld om te kunnen worden gehandhaafd. Omdat de regering de administratieve lasten voor het bedrijfsleven wil beperken, krijgen we in 2004 een eenvoudiger regeling. Als tenminste de plannen doorgaan, hetgeen zeer waarschijnlijk is.

Wat gaat er allemaal veranderen? Allereerst wordt de regeling afgeschaft op grond waarvan woon-werkverkeer als privé-gebruik wordt aangemerkt. Dit brengt voor personen die ver van hun werk wonen en kunnen aantonen de auto niet of nauwelijks privé te gebruiken, weer de mogelijkheid met zich mee onder de bijtelling uit te komen.

Momenteel kent de wet voor personenauto's drie bijtellings-percentages: 15%, 20% en 25%. Met ingang van 2004 worden deze percentage's vervangen door één percentage: 22%.

De ingewikkelde regeling die gold voor bestelauto's komt te vervallen. Voor deze categorie auto's gaat in principe dezelfde regeling gelden als voor gewone auto's. Als de (bestel)auto aantoonbaar alleen voor woon-werkverkeer wordt gebruikt, blijft een bijtelling achterwege. Wordt de (bestel)auto ook privé gebruikt, dan geldt de bijtelling van 22% van de cataloguswaarde.

Dit betekent een belangrijke vereenvoudiging. Wel zal de nieuwe wijziging weer de nodige onrust veroorzaken, omdat veel zakenautorijders hun fiscale positie opnieuw zullen willen bepalen. Zo blijf je bezig met taxplanning. Hopelijk blijven verdere wijzigingen voorlopig achterwege.

Over taxplanning gesproken, moet nog worden gewezen op het feit dat de onbelaste vergoeding voor zakelijk gereden kilometers met een privé-auto maximaal € 0,18 zal mogen bedragen. Deze bedraagt nu nog € 0,28. Dit is het slechte nieuws. Het goede nieuws is dat deze belastingvrije vergoeding voortaan ook mag worden gegeven voor woon-werkverkeer. De beperking tot een afstand van 30 kilometer wordt geschrapt. De verlaging van de onbelaste kilometervergoeding zal invloed kunnen hebben op de afweging of het fiscaal voordelig is in een auto van de zaak te rijden of in een privé-auto. Overleg dit zonodig met uw belastingadviseur.

Het kabinet verruimt het overgangsrecht bij de afschaffing van de vervolguitkering in de WW. Werknemers van wie de eerste werkloosheidsdag op of na 11 augustus 2003 valt, hebben alsnog recht op de vervolguitkering als de brief waarin de werkgever hun ontslag aanzegt of de ontbindingsbeschikking door de kantonrechter is gedateerd voor die datum. Eerder had de ministerraad besloten de vervolguitkering te schrappen voor alle werknemers van wie de eerste werkloosheidsdag op of na 11 augustus 2003 valt. Op voorstel van minister De Geus van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft de ministerraad ingestemd met deze wijziging als verzachting voor werknemers die zich niet goed hebben kunnen voorbereiden op de gewijzigde situatie per 11 augustus 2003.

Een werknemer neemt deel aan een spaarloonregeling. Op grond van deze spaarloonregeling kan de werknemer onder voorwaarden de gespaarde bedragen deblokkeren voor lijfrentepremies die hij verschuldigd is. Sinds 1 januari 2003 is in de Wet IB 2001 de zogenoemde basisaftrek vervallen. Voor de inkomstenbelasting heeft dit tot gevolg dat premies die een belastingplichtige betaalt voor een lijfrenteverzekering alleen aftrekbaar zijn als uitgaven voor inkomensvoorzieningen (box 1) voor zover de belastingplichtige een pensioentekort heeft.

De werkgever (of de in de spaarregeling aangewezen instelling) hoeft bij een verzoek tot deblokkering van spaarloon of premiespaartegoeden voor lijfrentepremies niet te toetsen of sprake is van een pensioentekort.

Een belastingplichtige mag voor de berekening van de ruimte voor lijfrentepremieaftrek over 2003 desgewenst uitgaan van het inkomen in het jaar 2002.

Goedgekeurd wordt dat belastingplichtigen voor de berekening van de premiegrondslag, die bepalend is voor het maximum van de jaarruimte van het jaar 2003 en voor de reserveringsruimte uitgaan van het inkomen dat zij in het jaar 2002 hebben genoten. Het betreft hierbij alle bestanddelen van het inkomen die tezamen de premiegrondslag vormen. Het is met andere woorden niet mogelijk de premiegrondslag samen te stellen uit bestanddelen uit 2002 en uit 2003.

Ook voor het berekenen van de reserveringsruimte in een of meer van de jaren na 2003 kan voor de berekening van het bedrag dat in het jaar 2003 op grond van de jaarruimte als premie voor lijfrenten in aanmerking had kunnen worden genomen desgewenst worden uitgegaan van het inkomen van het jaar 2002.

Wat zijn de gevolgen voor de loonbelasting/premie volksverzekeringen als een werkgever aan een werknemer een vergoeding geeft voor het gebruik van de privé-motorfiets danwel  een motorfiets ter beschikking stelt?

Voor zover de werknemer de privé-motorfiets gebruikt voor het regelmatig woon-werkverkeer, mag de werkgever een vrije vergoeding geven op basis van het reiskostenforfait. Voor zover de werknemer de motor gebruikt voor zakelijke doeleinden (waaronder begrepen het niet-regelmatige woon-werkverkeer), kan de werkgever de werkelijke kosten vrij vergoeden. De werkgever moet dan de werkelijke kosten aannemelijk kunnen maken. Om praktische redenen is zonder nadere onderbouwing een vrije vergoeding toegestaan van maximaal € 0,28 per kilometer.

Het voordeel van een voor privé-doeleinden ter beschikking gestelde motor vormt loon in natura en moet worden gewaardeerd op de waarde in het economische verkeer.Die waarde kan worden gesteld op het aantal privé-kilometers (exclusief het woon-werkverkeer) x de werkelijke kilometerprijs van de motor. Dit bedrag wordt verminderd met de aan de werkgever verschuldigde bijdrage voor privé-ritten, met dien verstande dat de waarde ten minste op nihil wordt gesteld.

Voor zover de werknemer de motorfiets gebruikt voor het regelmatig woon-werkverkeer of voor zakelijke doeleinden (waaronder begrepen het niet-regelmatig woon-werkverkeer), is er sprake van een vrije verstrekking. Hiervoor geldt een administratieplicht in de loonadministratie.